BannerQuotes
Twitter Facebook YouTube
English
Ga snel naar:

Namelijk

 
 

 

Mijn bedrijfsnaam is AfterBeat. Regelmatig moet ik uitleggen waarom. Er is namelijk niet een direct verband zichtbaar met mijn eigen naam of werkzaamheden. Zet je daar dan nog mijn logo bij (de openspattende sinaasappel), dan zie ik mensen hun hersens kraken. Waar komt het vandaan en wat betekent het? Het logo gaat diep; dat is onderwerp voor een zelfstandige blog. De naam AfterBeat komt ook ergens vandaan. Maar meer nog dan enkel mijn bedrijfsnaam betekenen namen, titels en merken meer voor mij dan u wellicht zou verwachten. Ik zal u een kleine inzage geven in de opmerkelijk manier waarop mijn brein omgaat met woorden van speciale betekenis. Ik zal eenvoudig beginnen.

 

Mijn hypothese is dat je (roep)naam geen toeval is en dat iedereen zich gaat gedragen naar hoe hij of zij heet. Dat iedereen met dezelfde naam zich exact hetzelfde gedraagt voert natuurlijk te ver, maar tussen naamgenoten zijn er vaak opmerkelijke overeenkomsten. Als u dat betwijfelt, bekijk het dan eens als volgt: welk beeld krijgt u in uw hoofd van iemand die Brechtje heet? Of Roderick? Of nog beter: Hendrik-Johannes? Ik maak mij sterk dat Hendrik-Johannes een bril draagt, Roderick iets met een hockeystick doet en Brechtje krulletjes heeft. Er is namelijk een soort stereotype van namen die we als een collectieve referentie bij ons dragen. En die kan heel sterk werken. Ons vooroordeel van iemand begint bij zijn of haar naam. Als u kinderen heeft, weet u dat nog wel van de naamgeving. Er is geheid een naam de revue gepasseerd van iemand die u niet zo mocht. Gevolg: de naam verdween in de prullenbak. Namen zeggen veel en je geeft je kinderen namen waar je een goed gevoel bij hebt. Dus als u graag een semi-autistische dwarrel als kind wilt, die altijd vrolijk is, maar ook altijd overal te laat komt, dan is Harm Jan een hele goede optie.

Namen die erg vaak voorkomen als Jan, Piet of Suzanne (in welke spelling dan ook) zijn zó algemeen dat daar moeilijker een stereotype van te klussen is. Neem je zulk soort namen in het buitenlands, zoals Mohammed of Fatima, dan kom je niet veel verder dan “…die zal wel niet zo blank zijn, geen varkens eten en veel haar hebben.” Maar dit betekent niet mijn hypothese geen wetenschappelijke theorie kan worden, want  uitzonderingen bevestigen nog altijd de regel.

Tot nu toe denk ik dat u mij goed kunt volgen. Het is tijd om een stap verder te gaan. Mijn roepnaam Harm Jan bepaalt namelijk niet alleen in bepaalde mate hoe anderen tegen mij aankijken, maar het heeft ook invloed op mijn gedrag. Zelfs voor wat ik koop of eet. Mijn geluidsinstallatie is van het merk Harman Kardon en mijn favoriete biermerk is Hertog Jan. En ik ben echt niet de enige: mijn vroegere buurvrouw heette Jetty en reed in een Volkswagen Jetta. Geloof me, dat is geen toeval. Letters doen iets met het brein. Ze hebben een vorm, een grootte en dus een bepaalde uitstraling. Mijn naam bestaat uit slechts zeven letters en wordt meer fout dan goed geschreven. Steevast wordt het met een streepje geschreven of met maar één hoofdletter. Zó jammer is dat. Zeker als je mijn theorie aanhangt, want dan had ik met een streepje toch echt niet in de muziek gezeten. Verbaasd? Dubbele namen voor componisten zijn eerder regel dan uitzondering (denk aan Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart, Pjotr Iljitsj Tsjaikovski e.v.a.), maar je ziet ze nooit met een streepje ertussen. De enige die ik weet is mijn favoriete orgelcomponist met de meest foutgevoelige naam van allemaal: Louis-James-Alfred Lefébure-Wély (over streepjes gesproken!!). O ja, en Jean-Baptiste natuurlijk. Maar die heet Lully van achteren en die neemt dus niemand serieus.

 

In de muziek zijn namen om nog meer redenen belangrijk; denk aan titels van composities. Jarenlang was de gewoonte om werken te noemen naar de vorm (symfonie, sonate, ouverture) of zelfs alleen maar het tempo (andante, presto, largo). Als je dan meer van een bepaald stuk schrijft, dan nummer je ze gewoon. Dat geeft echter wel wat problemen. Want als je het hebt over de vijfde symfonie, bedoel je dan die van Beethoven, Haydn, Prokofiev, Sjostakovitsj of de andere driehonderd? De oplossing is: geef je werk gewoon een pakkende titel. Dat doen Messiaen en Reich bijvoorbeeld. Ik sluit me daar graag bij aan. Mijn compositie Lunatic gaat over een maanreis, Big Bang over de oerknal (en het is voor Big Band geschreven), Slapend Water over de tsunami en Itching for Spring over lentekriebels en hooikoorts. En als ik dan toch een wat klassiekere benaming wil, verzin ik er iets op. Zo heet mijn eerste symfonie voor orkest: Symfonie No. 0, alias ‘de Nulde’ (daar is later nog een strand naar vernoemd). Die titels geven ook iets weg over het karakter van het stuk: Lunatic en Itching for Spring is muziek met een knipoog en dus vooral vrolijk, Big Bang heeft een ‘nogal luide passage’ en Slapend Water is serieuze muziek (al hoop ik niet slaapverwekkend).

 

Oké, terug naar AfterBeat, want daar is verder nog niets over gezegd. Het verhaal erachter is namelijk minder spectaculair dan u wellicht verwacht: het is simpelweg mijn ‘nickname’ als online pokeraar. Het is een muziekterm met een kwinkslag naar poker, aangezien de term ‘beat’ regelmatig valt in het spelletje. Vooral ‘bad beat’ (als het statistisch minder waarschijnlijke voorvalt). AfterBeat kun je dus uitleggen als iemand die altijd terugkomt, ook al lijkt hij verslagen. Of gewoon als ‘na de tel’; iemand die steevast overal te laat is. It’s in the eye of the beholder…

 

U bent nog niet afgehaakt toch? Houd u vast, we gaan nog een laatste stap verder. Het is niet alleen met woorden, ook met cijfers en getallen. Ik ben geboren op de 16e september, mijn vrouw de 17e en dus trouwden wij de 18e. 18 oktober 2008 was de datum. Wederom geen toeval, want hoe spreek je dat uit? Precies: acht-tien-tien-acht. Kim Peek, alias Rain Man, zou trots op mij zijn. Want ook getallen hebben voor mij grote betekenis. Vooral in composities. Big Bang gaat over de oerknal en het einde der tijden, beschreven in het boek Openbaringen. De getallen 7 en 12 komen zeer vaak voor, het ‘duivelse’ deel duurt precies 42 maten, het ‘goddelijke’ deel begint op maat 77 en als je je nauwkeurig aan de tempi houdt, duurt het stuk precies 7 minuten en 77 seconden. Memorias – het muzikale In Memoriam voor mijn vader – telt 133 maten; hij is namelijk 13 maart geboren. De repetitiecijfers lopen tot de M, de dertiende letter van het alfabet. Ook hier is de titel niet toevallig. Memorias betekent herinneringen in het Spaans, maar is een duidelijke woordspeling op zijn roepnaam: Marius.

 

Het mag duidelijk zijn; cijfers en letters betekenen voor mij meer dan het misschien lijkt. Ik zou u nog kunnen vermoeien door te gaan vertellen dat cijfers en letters bij mij ook allemaal nog een geslacht hebben, oftewel mannetje of vrouwtje zijn. Maar dan horen daar ook de kleuren van de dagen in de week bij en het merkwaardige gegeven dat een jaarkalender in mijn hoofd van 1 april (paars/blauw) tot en met 31 maart (bruin) loopt. Ik heb zo maar het gevoel dat er dan straks hier een busje voor komt rijden en mannen in witte jassen net iets te vriendelijk aanbellen. En die schrijven mijn naam vast met een streepje…

 

 

Geplaatst op: 13 februari 2013

 

Wilt u deze column als eerste ontvangen in uw mailbox? Stuur dan een mailtje naar blog@ajlschenkel.com

Line

Vorige Vorige Overzicht Volgende Volgende

 

 

 

 
© AfterBeat | KvK 24449755
Banner
Bekijk deze website in het Nederlands
View this website in English
Volg Harm Jan op YouTube
Volg Harm Jan op Facebook
Volg Harm Jan op Twitter